2010
03.01
Author:
Nyo Htet Nyo /
Category:
Poem /
Tag:
မအိ /
ေရာင္စံုပန္းျခင္းတစ္ခု
စတုတၳတန္း ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား ေကာင္းမႈ။
အဖူးအငံု၊ ပြင့္႐ံု ပြင့္ခ်ပ္
ပြင့္ဖတ္ညွိဳးေရာ္၊ ေသာ္ကဇီဇဝါ
စၾကာ၊ ပု႑ရိတ္၊ သြယ္ခ်ိတ္ကံုးယွက္
မ်က္ရည္စက္ေတြနဲ႔ သူ႔အတြက္ေလ။
ဖိနပ္မဲ့ ေျခဖဝါး၊ ေမးခိုင္ပိုးစားျခင္း
ထင္း႐ွဴးသားေသတၱာ၊ လဲေလ်ာင္းစရာ။
သြားေပဦးေတာ့ကြယ္
ဘုန္းႀကီးအိုတစ္ပါးထံ၊ ဝတၳဳေငြငါးက်ပ္ႏွံအပ္
သရဏဂံုဆည္းကပ္ေလ၊ ေကာင္းရာဘံုဘဝေရာက္
ပါေစ။
အမိကိုကူ၊ အဖကိုကူ
အပူမွ်ယူ၊ ခဲတံမဲ့သူ
စာအုပ္မဲ့သူ၊ မုန္႔ဖိုးမဲ့သူ
အလွဴေငြမထည့္ႏိုင္သူ
အပူအားလံုး ၿငိမ္းေပါ႔။
ေသတၱာဖံုး႐ိုက္ပိတ္၊ လွ်ာအဆိပ္သင့္
ရင္နင့္ေနခိုက္၊ ႐ိႈက္သံတစ္ခ်က္…တစ္ခ်က္
“သံစူးသတဲ့ ေတာ္တို႔ေရ”
အေၾကာ္သည္ အေမ ေျမလူးေလရဲ႕။
စာသင္ခန္းမ၊ ေနာက္ဆံုးကခံုေနရာ
လစ္ဟာေနမွာ
ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္စာရင္း
မင္းနာမည္ ေက်ာ္ဖတ္ရေတာ့မွာ…
ေလ့က်င့္ခန္းစာအုပ္
တစ္အုပ္ေလ်ာ့သြားမွာ…
ခံုေပၚမတ္မတ္၊ ရပ္ရမယ့္ျပစ္ဒဏ္
မင္းဝိညာဥ္ မခံစားေစေတာ့
သင္သြားလိုရာ သြားႏိုင္သည္
မၾကားဝံ့ဝ့ံ၊ ႏႈတ္ဆြံ႕႐ိႈက္ငင္
တစျပင္အထြက္ ေႏွာင့္ယွက္ဆဲအသံေတြ
မနက္ျဖန္မနက္၊ ေက်ာင္းအတက္မွာ
ဆရာမလက္၊ ေခါင္းေလာင္း အထိုးခက္ေပလိမ့္ ။ ။
မအိ
ေတးကဗ်ာ (ၾသဂုတ္၊၀၂၊ ေက်ာက္ထက္အကၡရာမ်ား ေဆာင္းပါးမွ)
2010
02.17
မိုး႐ြာတယ္ ေနပူတယ္ ဒီလိုပဲ တစ္လွည့္စီ
ဒီအတိုင္း ေနခဲ့ရင္ေကာင္းသား ေျပာေတာ့
လိင္မခြဲျခားရဘူး၊ ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားရဘူး
ခက္တာက မီးပြိဳင့္ေတြေတာင္ သ႐ိုးသရီ ျဖစ္ေနမွေတာ့
ငါ႔စကားလဲ ဘယ္တာသြားေတာ့မလဲ ယြန္းပိုးျဖဴ
ျမဴေတြဆိုင္းေနၿပီ ဟုတ္လား၊ ေအး ဒီမွာေတာ့ ေႏြရာသီ
ငါ႔မွာေတာ့ တိုေရ႐ွားေရပဲ မင္းေကာဘယ့္ႏွယ္လဲ
ေမ့ဖို႔အခ်ိန္ေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ပဲလား
ဒီလိုပဲ သိမ္သိမ္ငယ္ငယ္ ဥခြံပါးပါး
အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့မႈေတြ ေတာင္ပံုရာပံု
မင္း တစ္ရက္တစ္ရက္ ခ်ဥ္ငန္စပ္ မစားဘဲ မေနႏိုင္သလို
ငါလဲ တစ္ရက္တစ္ရက္ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္မဖတ္ဘဲ ဘယ္ေနႏိုင္ပါ႔မလဲ
ခက္တာက ဝထကလသ ကတည္းက အသံထြက္မွားခဲ့ၾက
ဒီအခ်ိန္က်မွ အုတ္ျမစ္ကို အဘယ္ပံုအဘယ္နည္း
ဘယ္သူေတြ ဘယ္လုိ ျမင္သလဲ ေျပာစမ္းပါ
လိင္မႈေရးရာ
အျပာစာအုပ္ေတြဟာ လူႀကိဳက္မ်ားမယ္ မဟုတ္လားကြာ
ေရ႐ွည္မွာ က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္ေစႏိုင္တယ္
ထံုးရယ္ သဲရယ္ ဘိလပ္ေျမရယ္
ဒီလို ေဖာ္ျမဴလာအတိအက် ဘယ္႐ွိမလဲ
မင္းလဲ မင္းနည္း ငါလဲ ငါ႔ဟန္နဲ႔
ကိုယ့္ေသြးသားကိုယ္ အဖံုဖံုအနည္းနည္း ေျဖၾကေဖ်ာက္ၾက႐ံု
ဘယ္လိုလဲ ဒီလိုေျပာေတာ့ ႐ိုင္းလား ဒါမွမဟုတ္ စက္ဆုပ္ဖြယ္ရာလား
ေလာင္စာ႐ွိသမွ် ေလာင္ကြ်မ္းရမွာပဲ
ခက္တာက တို႔ေတြ ဘယ္ေန႔နီးမွာလဲ ။ ။
ညိဳထက္ညိဳ
2010
02.13
Author:
Kyaw Moe Nyan /
Category:
Poem /
Tags: no tag /
ကဗ်ာဆရာ ကဗ်ာေရးတာအျပစ္လားဗ်ာ။
ခ်စ္သူေတြအေၾကာင္း ေရးတဲ႔ကဗ်ာဆရာ
ျပည္သူေတြအေၾကာင္း ေရးတဲ႔ကဗ်ာဆရာ
ဧရာ၀တီအေၾကာင္း ေရးတဲ႔ကဗ်ာဆရာ
HIV အေၾကာင္း ေရးတဲ႔ကဗ်ာဆရာ
ဘ၀မွန္ေတြအေၾကာင္း ေရးတဲ႔ကဗ်ာဆရာ
ေဇာ္ဂ်ီအေၾကာင္း မင္းသု၀ဏ္အေၾကာင္း
ျပည္႕တန္ဆာအေၾကာင္း စူပါမင္းသမီးအေၾကာင္း
အေၾကာင္းအရာေတြစုံ မကုန္ေသးလို႔
ရူးမူးသူအေၾကာင္းလည္း ေရးလိုက္မိိတယ္။
ကဗ်ာဆရာကို လႊတ္ေပးလိုက္ပါဗ်ာ။
သူ႔ကဗ်ာအရဆို ငါတို႔ေတြလည္း
“ေရႊအတိခ်ထားေသာလက္မ်ားျဖင့္ လက္ခုပ္တီး၍ရယ္ျပီး
ဖြဖြေလးဘဲ လြမ္းၾကရေအာင္” လား။
(မလြတ္ေျမာက္နိုင္ေသးေသာ ဆရာ ေစာေ၀ သို႔)
ဆရာေစာေ၀အတြက္ ကဗ်ာရြက္ပြဲကို
လန္ဒန္မွာ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ရက္မွာ က်င္းပပါမယ္။
တက္ေရာက္လိုသူမ်ား ဒီမွာ ၾကည္႔ပါ။
2010
02.13
ငါ႔စိတ္ေအာက္မွာ ငါ ပိေနတာလား၊ ငါ႔ေအာက္မွာ
ငါ႔စိတ္ ပိေနတာလား၊ ငါေရာငါ႔စိတ္ေရာ တစ္ခုခုေအာက္မွာ
ပိေနတာလား၊ ပိေတာ့ပိေနၿပီ၊ ငါ႔ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ေတာ့
အသက္ပါမလာဘူး၊ ငါဟာလည္း မမွတ္မိေလာက္ေအာင္
ျပားေနလို႔။ ငါ႔မ်က္လံုး အျပား၊ ငါ႔ပါးစပ္ အျပား၊ ငါ႔နား
အျပား၊ အဲသည္မွာ ငါ႔အိပ္မက္ဆံုးၿပီး ငါလန္႔ႏိုးေတာ့
တာပဲ၊ ငါ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ဆက္အိပ္ေနေပမယ့္ ငါ႔စိတ္ေတြ
မၿငိမ္ဘူး၊ ငါအိပ္ေနတုန္း ျခင္ေထာင္ ျပဳတ္က်လာမွာပဲ
ေၾကာက္ေနတယ္၊ ျခင္ေထာင္ေအာက္မွာ ငါပိေနရင္
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ ျခင္ေထာင္ျဖဳတ္အိပ္မွ ျဖစ္မယ္၊ ျခင္ေထာင္
ျဖဳတ္ဖို႔ ကုတင္ေပၚကအဆင္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ဝပ္ေနတဲ့ေၾကာင္
ကို တက္နင္းတယ္၊ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ဝပ္ေနတဲ့ေၾကာင္လည္း
ၾကြက္ေခ်ာင္းေနတာ ထင္ပါရဲ႕၊ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ဝပ္ေနတဲ့ေၾကာင္
ျပားမ်ားျပားသြားၿပီလား၊ ဖေယာင္းတိုင္ ထြန္းၿပီးၾကည့္ေတာ့
ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ဝပ္ေနတဲ့ ေၾကာင္ကို မေတြ႔ဘူး၊ စာအုပ္တစ္အုပ္
ကိုပဲေတြ႔တယ္၊ ကမာၻႀကီး ျပားၿပီဆိုလား၊ ဘယ္သူဖိလိုက္
တာလဲ ။ ။
မင္းထင္ကိုကိုႀကီး
ပိေတာက္ပြင့္သစ္၊ စက္တင္ဘာ ၀၇
2010
02.05
သမီးေရ
မင္းကိုေပးဖို႔
ကဗ်ာကလြဲလို႔ ဘာမွမ႐ွိဘူး
ေရာက္ရာအရပ္က ခြင့္လႊတ္ပါ
ဒီကဗ်ာ ေရမွာေရးပါတယ္ ။ ။
5.2.2010 တြင္ ကြယ္လြန္သြားေသာ သမီးေလးသို႔…..
ညိဳထက္ညိဳ
